ศุกร์ที่ผ่านมาฉันมีโอกาสได้พบกับอีกหนึ่งมิตรภาพออนไลน์
ด้วยภารกิจทางด้านการศึกษา น้องนางบ้านนาจึงเดินทางเข้าสู่เมืองกรุง
ฉันรีบเร่งออกจากออฟฟิตเร็วกว่าปกติเพื่อที่จะได้มีโอกาสพบหน้าเธอ

ณ ลาดน้ำพุหน้าเมเจอร์ปิ่นเกล้า
หญิงสาวผมซอยสไสด์ประบ่ากับน้องสาวเธอนั่งรอฉันอยู่
ผมทรงโดนัทที่เธอไปทำมาก่อนเดินทางมากรุงเทพไม่นานนัก
และรู้สึกขาดความมั่นใจบอกว่า กลายเป็น ทรงโดเรมี ซะมากกว่า
จนต้องเวียนทั้งจับ ทั้งลูบ ทั้งคลำอยู่เกือบทุกทุก 10 วินาที

ความจริงนี่คือการพบกันครั้งแรกของฉันและเธอ
แต่ที่เคยเห็นจากรูปเพียงรูปเดียวที่เธอเคยส่งไฟล์มาให้ฉันเมื่อปีกว่ามาแล้ว
ฉันก็ยังรู้ได้ทันทีว่านี่แหละ ใช่คนที่ฉันรีบมาเจอในวันนี้

ย้อนไปเมื่อเกือบสองปีก่อนตอนฉันเริ่มขีดเขียนไดอารี่ออนไลน์
น้องนางบ้านนาคนนี้นี่แหละที่เป็นคนแรกที่แอดMSNเข้ามาคุยกับฉัน
ดอกไม้แห่งมิตรภาพดอกแรกสำหรับฉันที่งอกงามจากโลกออนไลน์
อีกทั้งเธอยังเป็นคนแรกที่ส่งเสียงวี๊ดว๊ายกระตู้ฮู้มาทักทายฉันทางโทรศัพท์
ยามที่เธอหายหน้าไปหลายวัน และกลับมาพบเจอ พูดคุยกันทางออนไลน์
เธอมักจะบอกกับฉันเสมอว่า เธอยังคงติดตามเรื่องราวของฉันอยู่เสมอ
แม้ว่าจะไม่ได้บอกกล่าว หรือลงคอมเมนต์ใดใดทิ้งไว้

เวลาสั้นสั้นวันนั้น เราเดินคุยกันถึงเรื่องราวต่างๆ
ซึ่งส่วนมากก็จะเป็นเรื่องราวของเพื่อนๆในชุมชนออนไลน์เก่าของเรา
อาหารมื้อเล็กๆที่เราได้นั่งร่วมโต๊ะทานด้วยกัน
รูปไม่กี่ใบที่เราได้บันทึกร่วมกัน
ซึ่งท้ายสุดเหลือไม่กี่ใบหนักเข้าไปอีกเพราะเธอแอบลบไปจากกล้องฉัน - -"
ช่วงเวลาสั้นๆนี้ สำหรับฉันแล้วมันมีค่ามากกว่าได้เพื่อนทานข้าว
แต่ตลอดระยะเวลานั้น เป็นการย้ำให้ภาพในใจฉันเด่นชัดขึ้น
ภาพดอกไม้แห่งมิตรภาพที่ฉันรู้สึกในใจ และได้เพียงพูดคุยผ่านทางใยแก้วนำแสง
แต่วันนี้เธอก้าวผ่านจอคอมพิวเตอร์ ผ่านสายโทรศัพท์
และเข้ามาสู่โลกความจริงของฉัน...เธอมีอยู่จริง

ฉันไม่รู้จะขอบคุณอะไรที่ทำให้ฉันได้รู้จักเธอและเหล่ามิตรภาพออนไลน์อีกหลายๆคน
เพราะปัจจัยทุกอย่างรอบตัวเรา ต่างล้วนเป็นแรงกระตุ้นให้เราเข้าสู่ชุมชนออนไลน์
แต่จากคนเป็นหมื่นเป็นแสน เหตุใดพวกเราจึงได้พบกัน
คงต้องยกความดีให้แก่โชคชะตาหละมั้ง
ที่ดลให้เส้นทางบนโลกออนไลน์ของเรามาพบกัน
ให้ฉันก้าวเข้ามาในชุมชนนี้ และรู้จักมิตรภาพเหล่านี้
ขอบคุณ

ป.ล.

โบจ๋า...เสียใจจริงๆที่เราไม่ได้เจอกัน
แต่สักวัน เราคงได้เจอกันแน่นอน

เจน่าส์ แก้วใส และฝากไปถึงไอซ์ซี่...หลังจากที่คลาดกันมาเป็นเวลานาน
งานหนังสือครั้งนี้ หวังเป็นอย่างยิ่งว่า เราคงได้มีโอกาสไปด้วยกันนะ